Laatneolithische cultuur (Neolithicum), voorheen bekend als Standvoetbekercultuur.

De vooral in Noord-Nederland en Noordwest-Duitsland voorkomende Enkelgrafcultuur wordt gedateerd tussen 2800 en 2400 v.Chr. en is een regionale variant van een veel grotere cultuurgroep die zich uitstrekte van Scandinavië tot in Midden-Europa (battle axe cultures). Akkerbouw en veeteelt vormden de belangrijkste bronnen van bestaan. Van de omvang en vorm van de nederzettingen in Noord-Nederland uit deze periode is vrijwel niets bekend, daarentegen wel uit West-Friesland. Over het dodenbestel zijn voor Drenthe meer gegevens voorhanden. Men begroef de doden liggend in hurkhouding in een vlakgraf of onder een grafheuvel (zie ook: Eppiesbergje). Tot de grafgiften behoren standvoetbekers, vuurstenen bijlen, stenen hamerbijlen en soms fraaie dolken van vuursteen uit Grand Pressigny of andere locaties in Noord-Frankrijk. De veenweg van Nieuw-Dordrecht is door boeren van de Enkelgrafcultuur aangelegd en ook de eendelige houten schijfwielen die in de Drentse venen ontdekt zijn, dateren uit deze periode (zie ook: Veenvondsten).